Home Live Марија се спакува, замина во Германија и нема намера да се враќа...

Марија се спакува, замина во Германија и нема намера да се враќа – кажа и зошто

Релативно младата Марија Шимовиќ (33) со години работеше слабо платена работа, не можеше да си ги дозволи ниту најосновните работи и гледаше како и поминува времето.




И тогаш одлучи дека и е доста од се: Се спакува и се пресели во Германија. Три години подоцна, таа живее таму, работи, среќна е и не планира да се врати во Хрватска.

До 2015 година, таа живееше со своите родители во Плоче. Постојано правеше нешто, но тоа беа сезонски работи: беше келнерка, чистеше станови, береше мандарини, а исто така беше и слугинка на брод.




Ситуацијата беше иста на сите тие работни места: платата беше ниска, прекувремена работа и неплатена работа за викенди, никакви права … Таа молчеше и работеше затоа што не можеше да направи ништо.

–Знаев цело време дека треба да сменам нешто, но го одложив. Се надевав дека ќе биде подобро и дека одеднаш ќе се појави некоја работа што ќе можам да ја работам во текот на целата година.




Не мора да е нешто феноменално, си реков, ми треба работа од која можам да живеам. Но, тоа не се случи – се сеќава Марија на времето пред 2015 година.

Живееше со своите родители. Платата што ќе ја добиваше во текот на летото се стопи во зима. Нејзините родители се во пензија, па не им беше лесно да преживеат.




И тогаш на Марија и беше доста. Таа запознала семејство кое живеело во Бад Урач, мал град недалеку од Штутгарт. Тие и понудија помош – таа можеше да живее со нив бесплатно за прв пат додека не застане на нозе.

–Таа година, три месеци пред да заминам, стапи во сила одредба според која на Хрватите повеќе не им треба работна дозвола за работа во Германија.




Мојата голема предност е фактот што совршено го зборувам јазикот бидејќи живеев во Германија со моите родители како дете. Три месеци откако пристигнав во Бад Ура, ја добив мојата прва работа – вели Марија, која потоа започна да работи во кафуле.

Тоа беше работа што совршено и одговараше во тоа време – најдобар начин да запознае луѓе во нова средина. Тоа и се случи: се запозна со пријателите, но и со нејзиниот сегашен партнер Том, со кого живее.




–Отпрвин не ми беше лесно. Како можеше да биде кога ги оставив зад себе сите оние што ги познавав и ги сакав? Но, сите тие беа поддржувачи бидејќи знаеја дека нема друго решение.

Немав што да загубам: имав 30 години, не бев во брак, ниту имав деца ниту какви било други обврски. Можев да одам во белиот свет – додава Марија, која по неколку месеци поднесе оставка од кафулето.




После тоа, таа работеше во локално кино, потоа како доставувач за курирска компанија, а сега е возач на патници во институција во Бад Урач.

– Бев добар на сите овие работни места. Во еден случај, бев вработена со скратено работно време, па откако ми истече договорот, морав да барам друга работа.

Вториот пат сакав поголема плата, па барав нешто ново. Доброто нешто овде е што човек, кога ќе одлучи да најде нова работа, нема никакви големи проблеми.




Сакам да работам и затоа најдов работа без проблеми – истакнува Марија и додава дека бруто часовната стапка на тие работни места била од 10 до 14 евра, додека таа имала 19 евра за испорака.

Беше слободна за време на викендите и празниците. Ако работеше тие денови, таа беше платена повеќе за нив. Саботата 25 донесе 25 проценти повеќе на нејзиниот час, а неделата и ноќта работат 50 проценти. Не се оданочува, вели таа, додавајќи дека ги советува оние што сакаат да дојдат да работат во Германија да го научат јазикот.




–Не е тешко да се научи ако човек сака. Мислам дека јазикот е најлесно да се научи ако си келнер. Познавам неколку девојки од Романија кои работат како келнерки. Тие не го знаат јазикот совршено, но научија многу за само неколку месеци.

Тие ги знаат најважните работи. Мислам дека најважно, кога доаѓаш во друга земја, е да не се криеш, да излегуваш, да запознаваш нови луѓе – вели Марија и додава дека смета дека не е добро да се опкружуваш само со своите сонародници. Иако ова е утешно, не е добро за учење јазик.

Освен тоа, на тој начин, едно лице се изолира од заедницата во која дошол. За неа, по три години, нема сомнение дали ја направила вистинската работа.




– Мислам дека конечно сум жива. Создадов нов живот во Бад Урач. Можам да си дозволам да одам на одмор со пријателите, на пример во Холандија или Португалија. Можам да си дозволам авионски билети да одам кај родителите трипати годишно. Минатата година им купив половен автомобил бидејќи им беше потребен. Работам исто како и дома, и живеам многу, многу подобро – вели Марија и додава:

– Да, ми недостасуваат моите родители и мојот најдобар пријател, кој живее во Загреб, но редовно се слушаме и се гледаме. Мислам дека би било најдобро за нив да дојдат и да живеат во Бад Ура, но тие не го сакаат тоа.

За мене нема враќање назад: јас секогаш планирам да ги јадам луѓето што ги сакам во Хрватска, но не се враќам таму. Нема ништо таму за мене. Еве, искрено: она што Германија како земја го направи за мене, Хрватска никогаш не го направи – заклучува Марија.

Извор: Секојден

Previous articleСтојанче е присутен на терен каде што е најжешко – објави ВИДЕО од блиска средба со оганот
Next articleОгнен Јанески: Јас да бев пожарникар од Австрија, Словенија веднаш ќе си заминев штом ќе разберев дека властите отишле на одмор