Home Live Ванковска: Идиoтизaм е потребата да се споредува вредноста на Тома и Јонче

Ванковска: Идиoтизaм е потребата да се споредува вредноста на Тома и Јонче

Филмот „Тома“, ги урива сите рекорди на гледаност во регионот. Животот на Тома, не бил нималку лесен, а режисерот Бјелогрлиќ го има вистински доловено во филмот.

Неговиот прв јавен настап не бил како пејач. На крајот на основното училиште, Тома стана член на аматерскиот театар во неговиот роден град Печењевац кај Лесковац.

На еден натпревар во Лесковац, Здравковиќ победи со своите врсници, а Тома ги освои симпатиите на публиката за улогата на Поте во „Зона Замфирова“. Пред пејачката кариера, тој се занимавал со физичка работа.

Бидејќи немаше работа во неговиот роден град, тој отиде во Лесковац каде што ги изведе најтешките физички работи на градилиштето. Тој извесно време помина во болницата во Лесковац, а за време на паузите седеше на скалите и пееше.

Силвана Арменулиќ го одведе во кафана, додека филмот ја прикажува нивната средба во бар каде што работел како келнер, што не му беше тешко.

Томислав Тома Здравковиќ е роден како трето дете во семејството, на 20 ноември 1938 година, кога неговото семејство живеело во Алексинац. Сите во семејството на Здравковиќ беа талентирани за песната, но тој беше најталентиран.

Завчера на Македонската телевизија беше емитуван филмот „Тома“ и имаа можност да го гледаат сите што не отидоа во кино.

При првото појавување на филмот, кај нас се развија широки дебати на социјалните мрежи, за тоа, дали е во ред тоа што Македонци плачат на Тома, а ние во минатото сме имале исто толку врвни пејачи. Како пример се зема Јонче Христовски.

Професорката Билјана Ванковска проговори на оваа тема:

„Дури сега читам дека на МТВ одел филмот за Тома Здравковиќ – и се создала кавга!!! Зошто не дале филм за Јонче ами за “некој си Тома”!?

Прво, филмска индустрија во оваа вуко***ина нема! Ни за Јонче ни за Мисирков!

Второ, која е таа злоба и потреба од омаловажување? Па генерации ги сакаа и паметат и едниот и другиот (да не зборувам за Балашевиќ, Кемал, Вице, Киќо, итн.).

Зарем ќе ми ја мерите македонштината по тоа како ќе “гласам” за овие луѓе што биле дел на мојата младост или ќе ми го определувате вкусот за филм, музика, спорт?

Трето, и можеби најидиотско: од каде потребата да се споредува вредноста на Тома и Јонче!?!

Не може ли двајцата да ги сакаме и почитуваме (или игнорираме, ако не сме по таа музика)? Зошто натпревар и тоа “национален” – “нивниот” против “нашиот”!?! Само да се мразело и плукало…“

Previous articleПроф. Трајковски: Тие коишто досега се вакцинирале со две дози добро направиле, така барем велат бројките
Next articleПеро Камиказа распали по Никола Наумоски: Сељобер – Монокотиледонски, наскоро ќе одиш на едно место