Home Live Жените во Југославија ја имале оваа специјална моќ- овие работи денешните домаќинки...

Жените во Југославија ја имале оваа специјална моќ- овие работи денешните домаќинки не можат ни да замислат да ги прават!

Некогаш во Југославија луѓето живееле поинаку. На денешните млади луѓе, родени по 1990 година, им е тешко да објаснат што се штиркани кошули или штепани фармерки.

Еве што правеа жените во Југославија, а денешните девојки тоа не можат ни да го замислат. Тие на пример, ја вриела облеката од лен за да стане бела.

-Денешната постелнина е уметничко дело. Бои во сите нијанси на виножитото, прекрасни принтови…

Порано целата постелнина беше бела, а за да се зачува таа белина, жените со часови вареле чаршафи и навлаки за перници со сода бикарбона и сапун во тенџериња на шпоретот.

Потоа во студените денови додавале сол во водата, за да не замрзне истата постелнина поради ниските температури. Овој трик овозможи алиштата да се сушат на жица.

Кога нашите баби беа млади жени, постелнината не се переше во зима. Се ставаа во тенџере на вриење само ситници како: долна облека и детски пелени.

Напролет, кога се топи снегот, домаќинките ги мијат купиштата валкани алишта што се насобрале во текот на зимата.

Во средината на шеесеттите се појавија првите машини за перење, кои станаа подостапни за обичните граѓани дури во осумдесеттите. Ако поседувале машина за перење, жените се чувствувале како кралици.

Во тие години секоја жена ѝ измислуваше прекари на машината за перење и ја милуваше со зборовите: „мој пријател“.

Денес, постојат форуми на Интернет каде што се објаснува процесот на штиркање на облеката. Ова не е случајно. Имено, штирканите работи ја задржуваат својата форма, помалку се носат и подолго остануваат чисти.

Порано се беше штиркано, од кошули до чаршафи. За да го направите ова, по миењето, облеката беше ставена во раствор од скроб, а потоа исцедена и исушена. Но, имаше и крпење чорапи.

Денеска едноставно ги фрламе дупнаите чорапи во ѓубре. Никој претходно не го правеше тоа. Ако облеката е искината, таа мора да се поправи. Чорапите беа поправени толку многу пати, додека не беа сведени на само конец.

Кога толку многу носат и се кинат, со тешко срца се фрлаа. Жените ги поправаа чорапите, па дури и долната облека на нивните деца со бескрајно трпение, сè за да заштедат пари.

Постоеше и везење на облека. Кога се кинеле алишта како маици или панталони, жените ги покривале новите дупчиња со комплициран вез.

Тој вез беше толку познат што прерасна во уметност.

Во подоцнежните години, кога машината за шиење стана составен дел на секое домаќинство, жените шиеја облека за себе и за своето домаќинство, а материјалот се купуваше на големо. Искинатите фармерки станаа хит, па дури и оние што не беа искинати беа поправени.

Порано, дупките во облеката се крпеа термички: се сече парче ткаенина, самолеплива ткаенина, па се пегла и готово.

Не беше потребно ткаенината да биде во форма на правоаголник, изборот беше огромен: пеперутки, цвеќиња, кучиња, мачки итн…

Исто така беше познато и правењето на домашно сирење. Жените знаеја како најдобро да го искористат млекото.

Млекото се ценеше како злато. Знаеја да направат сирење, сурутка, кефир, кисело млеко… Сè!

Ова време на прв поглед звучи тешко и комплицирано, но всушност, нашите баби, прабаби па и мајки уживале во правење на овие нешта.

Previous articleНајпопуларниот факултет во Скопје е без своја зграда, шест години шајка не е закована на карабината, а студените масовно се запишуваат таму зашто сакаат работа во приватен сектор и големи плати
Next articleКалиопи прозборе што ѝ ја продолжува младоста и објави слики без трошка шминка и без филтери- вака природно изгледа во шестата деценија, секоја чест (ФОТО)