Home Live Актерот кој вчера го напушти овој свет, во едно од своите последни...

Актерот кој вчера го напушти овој свет, во едно од своите последни интервјуа раскажа што му се случило со Бата Живојиновиќ

Радко Полич, словенечки театарски, филмски и телевизиски актер, го напушти овој свет вчера на 81-годишна возраст, оставајќи зад себе бројни херои кои ги глумеше : капетанот Дитрих од серијата „Балкан ексрпес“, Дејвид Мисон, Дедиќ, Доситеј, Борис, Франц Кениг, Лудвиг Клауберг…




Потомок е од Србија, од Бела Краина, Радко Полич е роден во 1942 година во Црномље, а професионалната кариера ја започнал во 1965 година во Театарот „Студентска струја“.

Дипломирал на Љубљанската академија за театар, радио, филм и телевизија, глумел и гостувал на бројни театарски сцени. Овој волшебник на трансформацијата глумеше во речиси 60 играни филмови, одигра повеќе од 50 улоги во телевизиски филмови, драми и серии и остави свој белег во повеќе од 100 радио претстави.

– Мислев дека е шега кога Тихомир Станиќ ми ја понуди улогата на Тито во „Фалсификатор“.




Но, кога ги гледав сцените каде ги шетам пудлиците, искрено се зачудив колку Броз и јас сме слични – изјави Полич, кого регионалната публика обожаваше да го гледа во филмот „Фалсификаторот“, а уживаше и додека го гледаше како Потполковник Рудолф Укмар во трилогијата „Равна гора“ од Радош Бајиќ.

– Тоа е фантастична улога. Мојот херој трча кон Белград да ја види ќерка си, бидејќи вој ната почна, но по пат му губи трага – изјави Полич, кој глумеше германски офицери во „Балкан експрес“ и „Партизанска ескадрон“.




За него луѓето велеа дека толку добро игра Германец, па им се чинеше дека само тоа знае да го игра. Често како анегдота ги раскажуваше спомените од познатото оро со Тања Бошковиќ.

– Тања беше прекрасна, и тогаш и сега. Се сретнавме неколку пати, таа е како сликата на Доријан Греј, сепак фатална – коментираше на Полич, напоменувајќи дека секаде бил добро примен:

– Просто е неверојатно повеќе да ме ценат во Србија, Хрватска, Босна отколку во Словенија каде што живеам.




Сè уште ги купувам „Новости“, „Политика“, „Јутарњи лист“ за да слушнам што се случува со моите пријатели. И тогаш, кога ќе се сретнеме, слушаш: „Не зборувај за политика, те молам“.

Оти ​​штом почнеме да зборуваме за тоа што кому му се случува, само се расправаме кој повеќе се зе знал. Мене ми беше прекрасно, додека работевме заборавивме на политиката.

Тоа беше голема земја, што се однесува до нашиот филмски бизнис, и огромен пазар. Кога се разделивме, беше како крај на светот.




Се оставивме да бидеме „најдобри“, а сега сите се распаѓаме. Но, ми се чини дека актерската група се буди во последно време. Неодамна бев во Пула, Ниш.

Рече дека има две татковини Словенија и Србија, но дека нема држава.

– Тие што доаѓаат во Словенија гледаат само фасади, убави села. Сигурен сум дека еден ден ќе бидеме повторно заедно. Невозможно е да се подели овој простор. Не можеме еден без друг, мораме да соработуваме. Погледнете ги овие деца кои секоја Нова година доаѓаат во Белград од Словенија.




Ја оставаат настрана политиката што не дели и сакаат да се дружат. Белград е мојот втор дом. До 15 години живеевме во Дорчол, со кратки паузи. Сакав да влезам во тамошната академија, но останав во Љубљана поради татко ми.

И возот тргна надолу! Денеска со жалење велам дека половина од моето срце е секогаш во Белград, ако не и целото мое срце. И на оваа возраст би се преселил таму, имам менталитет кој не е словенечки.




Радко Полич зборуваше и за тоа како четири пати си замиинувал од овој свет, како се тепал со Бата Живојиновиќ поради Слободан Милошевиќ, како имал посебна желба, кога ќе се упокои, Оливер Драгојевиќ да му ја отпее песната „Дуњо моја“…

Во последните години од животот тој беше во лоша здравствена состојба, а во ексклузивно интервју за МОНДО, во ноември минатата година, рече дека дури четири пати се упокојувал.




„Јас сум на кислород 24 часа на ден, и тоа не би било проблем, но морам да вдишувам на секои шест часа за да го земам лекот за да можат воопшто да ми работат белите дробови. Што се однесува до срцето, сега во ред е имам осум стента значи рекордер сум во Словенија.

А што се однесува до моите бели дробови бев страшен пушач. Пушев по 4-5 кутии дневно. Сега пушам само една, додека пијам кафе. Така, освен срцето и белите дробови, таму се насобраа и некои други работи и така се упокоив четири пати во последните седум години. Едвај ме спасија“, рекол актерот во едно интервју.




Се осврна и на Слободан Милошевиќ, чие спомнување, како што тогаш изјави, било причина за неговата пресметка со Бата Живојиновиќ.

„Тоа беше пред во јната за време на некое снимање. Се сеќавам, беше ноќно снимање, јас и Бата имавме пиштоли. А тој тогаш ми рече дека доаѓа месијата. Тогаш го спомна името на Слободан Милошевиќ. Првпат слушнав за тоа име.

„Каков месија, дали си ти нормален? ‘Ќе видите.’ ‘Што ти е, што зборуваш, што зборуваш?’ „Ќе видите во Словенија, кога ќе ја земеме власта во свои раце.




“И се каравме. Беше гадно, едвај не разделија. Така јас и Бата се разделивме. Па, се скаравме поради тој ид иот и деб ил. Иначе напишав отворено писмо на Милошевиќ двапати.

Верувам дека тој е виновен за сите овие работи што ни се случија потоа“, вели Полич во интервјуто.

Радко беше еден од најважните актери и во Словенија и на територијата на поранешна Југославија. Тој остави неизбришлива трага на театарот во Словенија, а една од најзначајните улоги по која ќе остане запаметен е улогата на капетанот Дитрих од „Балкан експрес“.

Previous articleПознатата Ју пејачка љубеше милонер, правеше сè за да го задржи, ама не успеа- тој се утеши со оваа убавица
Next articleУште една лична приказна на Турунџиева: Храбрите бараат помош, а слабите трпат