Home Live Со Џеј ги делел кифлите во школо, бидејќи немал што да јаде...

Со Џеј ги делел кифлите во школо, бидејќи немал што да јаде – Овој човек раскажа колку му бил чесен пријател на пејачот

Веста дека легендарниот Џеj Рамадановски си замина засекогаш го растажи целиот Балкан. Нема прослави каде неговите песни не се пееле и не се слушале со задоволство, а многумина кои го познавале истакнале дека освен што е ненадминат пејач, тој пред сѐ е добар човек.

Имено, така на Фејсбук се појави статус на пријателот од детството на Џеј, кој со зборови ја опиша неговата големина.

Го пренесуваме во целост.

-Пред малку го гледав Џеј, Господ да му ја упокои душата, во некоја стара емисија „Балканска улица“ и размислував како без патос да го опишам моментот кога престанав да го гледам како пејач, но како прекрасен, емотивен измачуван човек.

Не, нема да пишувам за нашата прва средба сега во 91 година во „Голема Србија“ кај Ваљево кога случајно седевме на иста маса од споменатата меана каде што тој беше ѕвезда на вечерта.

Тој пееше, јас и друштвото пиевме, повремено ни се придружуваше на паузите да одмори малку, да има збор со нас и толку, ништо важно.

Нема ни да напишам дека во тоа време за малку ќе раскинев со тогашната девојка и со сегашната сопруга, бидејќи наместо да одам со неа, отидов „кај Џеј“ со другарка на која таа беше жестоко (рака на срце со разум) љубоморна, тоа е веќе некоја друга приказна.

Оваа приказна се случува дваесетина години подоцна. Пристигнувам пред клуб на Дорчол на забава. Во тие години сè уште работев како таксист.

Џеј и уште еден лик излегуваат од клубот. Тие се поздравија, се прегрнаа и ликот влезе во автомобилот, а Џеј се врати во клубот.

„Има работа, бла, бла“ знаеш како некој што сака да разговара со тебе ја започнува приказната… И ние ја започнуваме приказната.

Многу пријатен човек, мирен, начитан и образован. Разговараме и мислам дека мојот човек едноставно не оди добро со Џеј и неговиот тим. Дојдовме до тоа.

„Вечерва дојдов во клубот со неколку пријатели, иако не сум навистина навикнат да одам во клубови. Се напивме малку и тргнавме дома.

Додека поминував, случајно налетав на Џеј во некое негово, повесело друштво. Да ви кажам искрено, размислував дали да го контактирам затоа што не бев сигурен дали воопшто ќе се сети на мене бидејќи заедно одевме во основно училиште и тоа беше пред сто години.

Кога ме виде, се воодушеви. Ми пријде, ме прегрна и се поздравивме, како стари пријатели. Му се извинувам и велам да одам, но нема шанси, не ме пушта.

А што ќе правам, останувам со нив, збор по збор, пијам по пијачка, а Џеј во еден момент вели на целото друштво: „Лесно ми е денес да имам многу пријатели кога сум направил нешто од мојот живот.

Има многу вистински и има и лажни. Но, го гледаш овој човек”, покажувајќи ја раката кон мене, а јас размислувам што ќе каже сега, „тој ми е пријател од основно училиште.

Тогаш бев само мал циган од мојот клас, дете на разведени родители што живее со баба. А баба нема ни денар да ми даде за ужина. Повеќе гладен бев отколку сит. Овој човек овде ја делеше кифлата со мене.

И тој немаше често, но кога имаше, секогаш делеше. И многу други деца ме избегнуваа. Кој сака цигани, па и сиромашни”, и се смееше.

Потоа повторно сериозно продолжи: „Никогаш не сум ги заборавил тие кифли и ќе му бидам вечно должен за нив“.

А ние после основно не се дружевме затоа што животот нѐ однесе во различни правци и не се ни сеќавам на тоа. Го гледам, очите му се насолзени и ме гушка така пред сите.

Не ме прави да црвенеам пред луѓе, Џеки, сум ти давал кифли, голема работа, му велам, ама џабе, уште десет минути зборуваше за нив и за мене и основното.

Потоа некако ја сменивме темата, разговаравме и испивме уште неколку, ме испрати до кола и тоа е тоа. И не ми се верува дека уште се сеќава на кифлите од основно училиште“.

Да ви кажам искрено, верувам дека ќе ги паметам цел живот да сум на негово место, му реков.

Па, преку тоа кратко, ноќно возење, формирав дел од моето мислење за Џеј, без разлика колку е погрешно или не, а подоцна во секоја негова песна слушнав барем дел од душата на тоа, на многу начини, отфрлено дете со лузна срце од животот, што на крајот и доведе до патувањето до ѕвездите.

И еве однапред се извинувам ако ова звучи патетично или вака или онака, но едноставно не можам да пишувам подобро од ова, без разлика на сѐ… – стои во статусот.

Previous articleJулија по големата загуба, се враќа во нормала: Некои работи ни се случуваат со причина
Next articleМиле Кузмановски ја кажа вистината: Парите не ми значат толку многу, му благодарам на Господ